|
Al la listo
Зимний вечер. А.С.Пушкин
(Vidi/kaŝi la rusan tekston)
Буря мглою небо кроет,
Вихри снежные крутя;
То, как зверь, она завоет,
То заплачет, как дитя,
То по кровле обветшалой
Вдруг соломой зашумит,
То, как путник запоздалый,
К нам в окошко застучит.
Наша ветхая лачужка
И печальна и темна.
Что же ты, моя старушка,
Приумолкла у окна?
Или бури завываньем
Ты, мой друг, утомлена,
Или дремлешь под жужжанье
Своего веретена?
Выпьем, добрая подружка
Бедной юности моей,
Выпьем с горя: где же кружка?
Сердцу будет веселей.
Спой нам песню, как синица
Тихо за морем жила;
Спой мне песню, как девица
За водой поутру шла.
Буря мглою небо кроет,
Вихри снежные крутя;
То, как зверь, она завоет,
То заплачет, как дитя.
Выпьем, добрая подружка
Бедной юности моей,
Выпьем с горя: где же кружка?
Сердцу будет веселей.
Vintra vespero Romanso. Verso de A. Pushkin
La tempest' post neĝa nubo
Kaŝas lumon de l'ĉiel'
Jen ĝi ploras kvazaŭ bebo,
Jen eksonas besta jelp',
Jen susuras per la pajlo
Sur kaduka ligna dom',
Jen ekfrapas ĉe la sojlo,
Kvazaŭ vojperdinta hom'.
Nia magra kabaneto
Splenas pro la obskurec',
Kial, mia avineto,
Vi silentas ĉe l'fenestr'?
Aŭ tempesta blov-rumoro
Vin lacigas, karulin'?
Aŭ spindela tord' murmura
Igas vin al dorm-inklin'?
Amikino mia sola,
Drinku ni dum la angor'!
Drinku kune por konsolo
Kruĉon, ke ne tristu kor'.
Kantu vi al mi fabele
Pri paruo trans la mar'...
Kantu pri knabino bela,
Kron' plektanta en florar'.
La tempest' post neĝa nubo
Kaŝas lumon de l'ĉiel'
Jen ĝi ploras kvazaŭ bebo,
Jen eksonas besta jelp',
Amikino mia sola -
Drinku ni dum la angor',
Drinku kune por konsolo
Kruĉon, ke ne tristu kor'.
Прекрасноe Далекo
(из к/ф Гостья Из Будущего)
(Vidi/kaŝi la rusan tekston)
Слышу голос из Прекрасного Далека,
Голос утренний в серебрянной росе.
Слышу голос - и манящая дорога.
Кружит голову, как в детстве карусель.
Припев:
Прекрасное Далеко!
Hе будь ко мне жестоко,
Hе будь ко мне жестоко,
Жестоко не будь!
От чистого истока
В Прекрасное далеко!
В Прекрасное далеко
Я начинаю путь.
Слышу голос из прекрасного Далека,
Он зовет меня в чудесные края.
Слышу голос - голос спрашивает строго:
А сегодня что для завтра сделал я?
Припев.
Я клянусь, что стану чище и добрее
И в беде не брошу друга никогда.
Слышу голос - и спешу на зов скорее
По дороге, на которой нет следа.
Rava estonto
El estonta for' serena voc' aŭdiĝas,
Vok' aŭrora sonas en arĝenta ros',
Voj' ascenda logas ĝis la kapvertiĝo
Kvazaŭ ĉirkaŭ-karusela mondo-flos'.
El la rava for' insista voĉo vibras,
Vokas al la aspirata fora mond',
Sonas voĉo kaj severe al mi diras:
Kion faris vi hodiaŭ por estont'?
Mi promesas esti firme purintenca,
La amikojn mi ne lasos en malĝoj'
Ni rapidu fari bonon por komenco,
Ke ne restu nocaj spuroj sur la voj'.
Rf:
En fora estonteco,
Kruelan providencon,
Kruelan providencon - evitu la voj'
Ekfontas de komenco,
En foran estontecon,
En foran estontecon,
ĝi kvazaŭ pura roj'.
Нiченька мiсячна
(Vidi/kaŝi la rusan tekston)
Нiч яка мiсячна, ясная, зоряна!
Видно, хоч голки збирай.
Вийди, коханая, працею зморена,
Хоч на хвилиночку в гай.
Сядемо вкупочцi тут пiд калиною —
I над панами я пан!
Глянь, моя рибонько, — срiбною хвилею
Стелеться полем туман.
Гай нiби чарiвний, променем всипаний,
Чи загадався, чи спить:
Он на стрункiй та високiй осичинi
Листя пестливо тремтить.
Небо незмiряне, всипане зорями, —
Що то за божа краса!
Перлами ясними ген пiд тополями
Грає краплиста роса.
Ти не лякайся, що нiженьки босiї
Вмочиш в холодну росу:
Я ж тебе, мiлая, аж до хатиноньки
Сам на руках однесу.
Ти не лякайся, що змерзнеш, лебедонько,
Тепло — нi вiтру, нi хмар…
Я пригорну тебе до свого серденька,
А воно палке, як жар.
Ти не лякайся, що можуть пiдслухати
Тиху розмову твою:
Нiчка поклала всiх, соном окутала, —
Анi шелесне в гаю.
Сплять вороги твої, знудженi працею, —
Нас не сполоха їх смiх.
Чи ж нам, окраденим долею нашею,
Й хвиля кохання — за грiх?
Lume luna nokto
Nokto stelplena, de luno lumita,
Videblas eĉ splito sur ter'.
Venu fiŝet', per laboro premita,
Vi por moment' al ekster'.
Sidos ni kune kaj dum ĉirkaŭpreno
Mi sentos min reĝ-superul'.
Vidu vi, ĉarma, laŭ boska tereno
Jen sternas arĝenton nebul'.
Plenas ĉielo de steloj sennombraj –
La dia belec' en ĥaos'!
Perle rebrilas fajreroj en ombroj:
Ludetas sub poploj la ros'.
Mia tenera, ne timu malvarman
Rosguton sub nuda pied':
Paŝi laŭ herboj ne devоs vi, ĉarma –
Mi portos vin ĝis la ĥatet'.
Estas tepida l’ aero nun malgraŭ
Malfrua printempa vesper',
Mi vin alpremos al kor' mia flagra,
Varmigos per ama senper'.
Kara ne timu, ke nun oni aŭdu
Ĉi ardan parolon dum vag'.
Eĉ maliculoj ne venos mallaŭdi –
La sonĝ' ilin kovris per svag'.
Tagoj dumzorge flugantaj, senbridaj,
Verŝantaj laboron sen ĉes'...
Ĉu por ni povraj, de l' sorto rabitaj,
Ne licas minut' por kares'?
Нэсэ Галя воду
(Vidi/kaŝi la rusan tekston)
Нэсэ Галя воду,
Коромысло гнэться,
А за нэю Иванко
Як барвынок вьется
Галю ж моя, Галю,
Дай воды напытьця
Ты ж така хороша
Дай хоч подывытьця
Вода у крыныци,
Пиды да й напыйся
Я буду в садочку
Приды подывыся
Скильки не тyлывся
Ты не полывала
Скильки нэ вэртэвся
Та й нэ шанувала
Portas Gala akvon
Portas Gala akvon
Portas Gala akvon,
L'vekto ritme zumas,
Apud ŝi Ivaĉjo
Trote alvinkumas.
- Gala, mia, Gala
Donu akvo-gluton,
Donu vin, beleta,
Vidi nur minuton!
- Estas jen la puto,
Trinku ĝis la sato.
Zorgas mi ĝardenon,
Ĝoju pro vidato.
- Vi ne aspergetas,
Kiom ajn mi plantas.
Kiom ajn mi flirtas
Tamen vi ne flatas.
Звездочка моя
(Vidi/kaŝi la rusan tekston)
Песни у людей разные,
Но моя одна на века:
Звездочка моя ясная,
как ты от меня далека!
Поздно мы с тобой поняли,
Что вдвоем вдвойне веселей
Даже пролетать по небу,
А не то, что жить на Земле.
Облако тебя трогает,
Хочет от меня закрыть.
Чистая моя, строгая,
Как же я хочу рядом быть!
Поздно мы с тобой поняли,
Что вдвоем вдвойне веселей
Даже пролетать по небу,
А не то, что жить на Земле.
Знаю, говорят: ты не бог,
Крылья говорят, мол, не те!
И нельзя тебе на небо,
На небо ко мне прилететь...
Поздно мы с тобой поняли,
Что вдвоем вдвойне веселей
Даже пролетать по небу,
А не то, что жить на Земле.
Steleto mia
Kantoj sonas en ĉiu kor',
Mia estas sole por vi.
Lumradia stel' - hela or',
Brilas tiom fore de mi.
Ni malfrue nur vidas ke,
Estas ja duobla la ĝoj'-
Kune gliti sur bluĉiel',
Des pli iri laŭ tera voj'.
Tanĝas nubo vin, kara, ĉar
De mi volas kaŝi la bril'.
Mi aspiras trans ajna bar'
Apud via esti gracil'.
Ke ne estas mi di-anĝel'-
Oni diras; mankas flugil'.
Restos ĉiam vi loga cel',
Ne tuŝebla en supra lil'.
Целый день стирает прачка
сл. Н. Заболоцкого
(Vidi/kaŝi la rusan tekston)
Целый день стирает прачка,
Муж пошел за водкой.
На крыльце сидит собачка
С маленькой бородкой.
Целый день она таращит
Умные глазенки,
Если дома кто заплачет —
Заскулит в сторонке.
А кому сегодня плакать
В городе Тарусе?
Есть кому в Тарусе плакать —
Девочке Марусе.
Опротивели Марусе
Петухи да гуси.
Сколько ходит их в Тарусе,
Господи Исусе!
«Кабы мне такие перья
Да такие крылья!
Улетела б прямо в дверь я,
Бросилась в ковыль я!
Чтоб глаза мои на свете
Больше не глядели,
Петухи да гуси эти
Больше не галдели!»
Ой, как худо жить Марусе
В городе Тарусе!
Петухи одни да гуси.
Господи Исусе!
En Taruso
Kiom tedis al Marusjo
Vivi en Taruso -
Kokoj kaj anseroj bruaj ...
Gardu nin Jesuo.
Frotas tolojn lavistino,
Edzo iris drinki.
Sur la sojlo la hundido
Trem-rigardas ĉirkaŭ:
Iu foren jen eskapas,
Jen en domo ploras,
- Per okuloj saĝaj gapas,
Softe kunangoras.
Kaj al kiu trista ploro
Venos en Taruso?
Estas certe, ke ankoraŭ,
Venos al Marusjo.
Por ne plu okuloj vidu
La anserojn kvakajn
Kune kun kokinoj hidaj
Vagi inter flakoj.
"Se mi havus tiajn plumojn,
Sur flugiloj fortaj,
Mi aŭdacus dum mallumo,
Flugus for de l'korto."
Abomenas al Marusja
Vivo en Taruso,
Kokoj kaj anseroj skuaj ...
Gardu nin Jesuo.
Букет
Барыкин
(Vidi/kaŝi la rusan tekston)
Я буду долго гнать велосипед.
В глухих лугах его остановлю,
Hарву цветов и подарю букет
Той девушке которую люблю.
Она возьмет, но снова в поздний час,
Когда туман сгущается, и грусть.
Она пройдет, не поднимая, глаз,
Hе улыбнется даже, ну и пусть!
Я ей скажу: "С другим наедине,
О наших встречах позабыла ты,
И потому, на память обо мне
Возьми вот эти скромные цветы."
Я буду долго гнать велосипед.
В глухих лугах его остановлю,
Я лишь хочу,чтобы взяла букет
Та девушка которую люблю.
Buked'
Bicikle rajdos foren mi sen ced',
Senlace trafos herbojn en kampar',
Plej belajn florojn plukos por buked' -
Al mia amo bunta akompan'.
Ŝi iros preter, sen atenti min,
En la krepuska trista atmosfer',
Mi petos ŝin: "Jen, prenu amatin'
Modestajn florojn, signo de l'sincer'",
Demandos ŝin - "Ĉu falis en forges'
Renkontoj niaj, varm' de mia kor',
Dum fremdajn manojn lasis por kares'" -
Almenaŭ floroj restu por memor'.
Biciklon pelas foren la pied',
En densaj herboj lasos min sopir',
Nur volas mi - ridetu al buked'
La amatino antaŭ forir'.
Ой, цветет калина
сл.М.Исаковский
(Vidi/kaŝi la rusan tekston)
.
Ой, цветет калина в поле у ручья.
Парня молодого полюбила я.
Парня полюбила на свою беду -
Не могу открыться, слов я не найду.
Не могу открыться, слов я не найду.
Он живет, не зная ничего о том,
Что одна дивчина думает о нем.
У ручья с калины облетает цвет,
А любовь девичья не проходит, нет!
А любовь девичья с каждым днем сильней.
Как же мне решиться, рассказать о ней?
Я хожу, не смея волю дать словам.
Милый мой, хороший, догадайся сам!
Floras la opulo
Floras la opulo
Ĉe l'kampara roj',
Ravis min vakulo
Pro la juna ĝoj'.
Vagas sub la suno,
Vivas li sen sci',
Ke knabino juna
Pensas nur pri li.
La florar' opula
Falas sur la kort',
Amo senskrupula
Kreskas sen la vort'.
Koro junulina
Flagras pli kaj pli,
Kiel do aludi
Pri la am-pasi'?
Iras mi sen rajti
Diri pri la tem',
Kara mia bona,
Vi konjektu mem!
НЕБО В ТУЧАХ
(Vidi/kaŝi la rusan tekston)
Am
Небо в тучах, небо в тучах,
Dm Am
Тополя роняют цвет.
Dm Am
Мне так скучно, мне так грустно,
E Am
Потому что солнца нет.
Дождь идет, стучит по тротуару
И не хочет перестать.
Он старается даром, даром,
Солнце выглянет опять.
И не надо прятаться под крыши,
Пусть он поливает путь,
Пусть он видит, пусть он слышит,
Что его я не боюсь.
Pluva nubo
Vila nubo kaŝis la ĉielon,
Semas florojn juniper',
Min forglutas la despero
Dum la suna malaper'.
Gutas pluvo, frapas trotuaron
Kaj ne volas ĉesi nun,
Ĝi plorigi min penas vane,
Baldaŭ ja aperos sun'!
Ni ne sidu kaŝe sub tegmentoj -
Vojon lavos freŝa flu',
Min forlasu pluvtristaj sentoj,
Ĉar mi ĝin ne timas plu!
Я НАЗОВУ ТЕБЯ ЗОРЕНЬКОЙ
Виктор Боков
(Vidi/kaŝi la rusan tekston)
Часто сижу я и думаю,
Как мне тебя величать?
Тихую, милую, скромную,
Как мне тебя называть?
Я назову тебя реченькой,
Только ты дальше теки,
Я назову тебя звёздочкой,
Только ты дольше свети!
Я назову тебя зоренькой,
Только ты раньше вставай,
Я назову тебя солнышком,
Только везде успевай!
Я назову тебя радугой,
Только ты ярче гори,
Я назову тебя радостью,
Только ты дальше зови!
Nomos mi vin luma stel'
Nomos mi vin luma stel'
Trovos mi por kara amatin'
Vortojn fluantajn el kor'.
Nomos per teneraj sonoj vin -
De mia sorto trezor'
Mi vin nomos mia roza flor',
Nur min ne piku per dorn',
Mi vin nomos mia luma stel',
Radiu senlace por hel'.
Mi vin nomos mia rava rev',
Ne transformiĝu en dev'.
Mi vin nomos mia kolombin',
Aŭguru pri bela destin'.
Mi vin nomos mia dolĉa sonĝ',
Nur min ne veku horloĝ'.
Mi vin nomos mia ĝoja kant',
Nur ne degelu en vant'.
Mi vin nomos - la aŭrora ĝoj',
Brilu vi dum ĉiufoj'
Mi vin nomos mia lirla roj'
Fluu ni laŭ kuna voj'.
Mi vin nomos mia sun-diin'
Nur ne bruligu vi min'
Mi vin nomos mia sola am'
Flagru en koro per flam'.
Трубач
Михаил Щербаков
(Vidi/kaŝi la rusan tekston)
- Ах, ну почему наши дела так унылы?
Как вольно дышать мы бы с тобою могли!
Но - где-то опять некие грозные силы
Бьют по небесам из артиллерий Земли.
- Да, может и так, но торопиться не надо.
Что ни говори, неба не ранишь мечом.
Как ни голосит, как ни ревёт канонада,
Тут - сколько ни бей, всё небесам нипочём.
- Ах, я бы не клял этот удел окаянный,
Но - ты посмотри, как выезжает на плац
Он, наш командир, наш генерал безымянный,
Ах, этот палач, этот подлец и паяц!
- Брось! Он ни хулы, ни похвалы не достоин.
Да, он на коне, только не стоит спешить.
Он не Бонапарт, он даже вовсе не воин,
Он - лишь человек, что же он волен решить?
Но - вот и опять слёз наших ветер не вытер.
Мы побеждены, мой одинокий трубач!
Ты ж невозмутим, ты горделив, как Юпитер.
Что тешит тебя в этом дыму неудач?
- Я здесь никакой неудачи не вижу.
Будь кто трубачом, хоть Бонапартом зовись.
Я ни от чего, ни от кого не завишу.
Встань, делай как я, ни от кого не завись!
И, что бы ни плёл, куда бы ни вёл воевода,
Жди, сколько воды, сколько беды утечёт.
Знай, всё победят только лишь честь и свобода.
Да, только они, всё остальное - не в счёт...
1986.
La trumpisto
Hej, nu kial do, niaj aferoj fiaskas,
Al kia inspir' povus konduki esper'..
Sed la infer' denove disiĝon eknaskas,
Kraĉas ĉielen arogaj kanonoj de l'ter'.
- Nu, eble eĉ jes, sed atenti ne nepras,
Provu aŭ ne, ĉielon ne vundos pоnard'.
Vanas l'kalkul - kiome da salvoj ekjelpas,
Kun ajna pen' la superon ne trafos bombard'.
- He, mi sen plezur' damnas la regnon senvervan,
Sed vidu mem, kiel elrajdas al plac',
La general', li, nia estranto fiera,
Tiu satrap', senigita de l'digno pajac'.
- Lasu pri ĝen'. Li ne meritas mencion,
Ne por ĉiam aeron plenigis miasm'.
Se en real', jes, mankas gvidantaj racioj,
L'ordinarul', li la vojon ne trovos al pac'.
Jene, refoj', nia domaĝ'- en pretero,
Ĉu en solec' vi, en malvenk' - l'alarmant'?
La indeferent', via, skrupul' jupitera,
Kio ĝin distras dum la malsukcesa strebad'?
- Sed, en ĉi svag', mi malsukceson ne vidas,
Estu l'rajdant' eĉ kun Bonoparta pretend',
Mi nek de li kaj nek de aliu dependas,
Ek! ankaŭ vi, por vin plene forlasu depend'
Eĉ se gvidant' en misvoj' for de l'vero,
Se fuŝa flu', la revojn dronigas en plag',
Kredu ke nur, gravas ja dign' kaj libero,
Nure la dec' kaj honest' estu sur nia flag'.
אריק איינשטיין
(Vidi/kaŝi la ivritan tekston)
אריק איינשטיי מיקי גבריאלוב
אני ואתה נשנה את העולם,
אני ואתה אז יבואו כבר כולם,
אמרו את זה קודם לפני,
לא משנה - אני ואתה נשנה את העולם.
אני ואתה ננסה מהתחלה,
יהיה לנו רע, אין דבר זה לא נורא,
אמרו את זה קודם לפני,
זה לא משנה - אני ואתה נשנה את העולם.
אני ואתה נשנה את העולם,
אני ואתה אז יבואו כבר כולם,
אמרו את זה קודם לפני,
זה לא משנה - אני ואתה נשנה את העולם
Mi kune kun vi
Mi kune kun vi ŝanĝos mondon tiun ĉi,
Mi kune kun vi - venos do ĉiuj ni.
Eĉ diris la samon oni jam, sed tamen nun,
Mi kune kun vi ŝanĝos mondon tiun ĉi.
Mi kune kun vi - devas agi de komenc'
Se venos malbon' - mankas timiga rezon'.
Eĉ diris la samon oni jam, ne gravas nun
Mi kune kun vi ŝanĝos mondon tiun ĉi.
Mi kune kun vi ŝanĝos mondon tiun ĉi,
Mi kune kun vi - estu en la avan'
ĉu diris la samon oni jam, ne gravas al ni,
Mi kune kun vi ŝanĝos mondon tiun ĉi.
Mi kune kun vi ŝangxos mondon tiun ĉi,
Mi kune kun vi - venos do ĉiuj ni.
Eĉ diris la samon oni jam, sed tamen nun,
Mi kune kun vi ŝanĝos mondon tiun ĉi.
Из к/ф "Большое космическое путешествие"
Сл. И. Кохановский
(Vidi/kaŝi la rusan tekston)
Я заметила однажды,
Что зимой кусты сирени
Расцвели, как будто в мае -
Ты мне веришь или нет?
Веришь мне или нет?
Я тебе, конечно, верю,
Разве могут быть сомненья?
Я и сам все это видел -
Это наш с тобой секрет,
Наш с тобою секрет!
А недавно я видала,
Как луна в сосновых ветках
Заблудилась и заснула -
Ты мне веришь или нет?
Веришь мне или нет?
Я тебе, конечно, верю.
Я и сам все это видел
Из окошка в прошлый вечер.
Это наш с тобой секрет,
Наш с тобою секрет!
А во время звездопада
Я видала, как по небу
Две звезды летели рядом -
Ты мне веришь или нет?
Веришь мне или нет?
Я тебе конечно верю -
Разве могут быть сомненья.
Я и сам все это видел.
Это наш с тобой секрет,
Наш с тобой секрет!.
Ĉu vi kredas?
Mi rimarkis unufoje,
Ke dum vintro la siringo
Blanke floris kvazaŭ maje,
Ĉu vi kredas min aŭ ne?
Kredas al mi aŭ ne?
Mi al vi sendube kredas,
Kial mi ne estu certa?
Ankaŭ mi tion ĉi vidis,
Estu ĝi por ni sekret'
Mia kaj via sekret'.
Kaj okazis denelonge
Ke la luno inter branĉoj
En misvojo haltis dorme,
Ĉu vi kredas min aŭ ne?
Kredas al mi aŭ ne?
Mi al vi sendube kredas,
Ankaŭ mem mi tion vidis
El fenestro dumvespere,
Estu tio la sekret'.
Mia kaj via sekret'.
Mi observis stelfaladon
Sur ĉielo blu-krepuska,
Kaj du steloj flugis kune,
Ĉu vi kredas min aŭ ne?
Kredas al mi aŭ ne?
Mi al vi sendube kredas,
Kial mi ne estu certa?
Ankaŭ mi tion ĉi vidis,
Estu ĝi por ni sekret'
Mia kaj via sekret'.
То не ветер ветку клонит
(Vidi/kaŝi la rusan tekston)
То не ветер ветку клонит,
Не дубравушка шумит,
То мое, мое сердечко стонет,
Как осенний лист дрожит.
Нет житья мне без любимой,
С кем пойду я в сад гулять?
Знать, судил, судил мне рок судьбину,
Век без милой коротать.
Извела меня кручина,
Подколодная змея,
Догорай, гори моя лучина,
Догорю с тобой и я.
*****Popolkanto
Ne la vento per veado plenas
Kaj ne kverkoj ĝenas en la ĥor',
Sed la koro, koro mia splenas,
Kvazaŭ bosko dum aŭtuna plor'
Trivas vivo sen amato,
Pasas sen anim-akord',
Estas do de l' sorto mi punata –
Sen karul' treniĝi ĝis la mort'.
Ronĝas min angor' interna
Kor-insida korodi',
Estingiĝu do mia lucerno,
Sam-finbrulos ankaŭ mi.
Versoj:
Счастья не будет. Дмитрий Быков
(Vidi/kaŝi la rusan tekston)
Олененок гордо ощутил
Между двух ушей два бугорка,
А лисенок притащил в нору
Мышь, которую он сам поймал.
(Галина Демыкина)
Музыка, складывай ноты, захлопывай папку,
Прячь свою скрипку, в прихожей разыскивай шляпку.
Ветер по лужам бежит и апрельскую крутит
Пыль по асфальту подсохшему. Счастья не будет.
Счастья не будет. Винить никого не пристало:
Влажная глина застыла и формою стала,
Стебель твердеет, стволом становясь лучевидным -
Нам ли с тобой ужасаться вещам очевидным?
Будет тревожно, восторженно, сладко, свободно,
Будет томительно, радостно - все, что угодно,-
Счастья не будет. Оставь ожиданья подросткам,
Нынешний возраст подобен гаданию с воском:
В воде застывают узоры, и плачет гадалка.
Миг между жизнью и смертью - умрешь, и не жалко -
Больше не будет единственным нашим соблазном.
Сделался разум согласным... Беда несогласным:
Будут пытаться за рамки порываться - без толку...
Жизнь наша будет подглядывать в каждую щелку.
Воск затвердел, не давая прямого ответа.
Счастья не будет. Да, может, и к лучшему это.
Вольному воля. Один предается восторгам
Эроса. Кто-то политикой, кто-то Востоком
Тщится заполнить пустоты. Никто не осудит.
Мы-то с тобой уже знаем, что счастья не будет.
Век наш вошел в колею равнодушным расчетом.
Мы-то не станем просить послаблений, да что там,
Бьется, трепещет, не зная, не видя предела, -
Страх ли, надежда ли - наше интимное дело.
Щебень щебечет, и чавкает грязь под стопою.
Чет или нечет - не нам обижаться с тобою.
Желтый трамвай дребезжанием улицу будит.
Пахнет весной, мое солнышко. Счастья не будет
Ne estos feliĉo
Cervid' fieras pro tuber'
Sign' de la korna kresko,
Vulpid' la muson, kiun kaptis mem,
Alportis al la nesto.
Ĉesu muziko, nun fermu la not-foliaron,
Prenu ĉapelon kaj kaŝu la kordan ilaron.
Vento aprila enblovas la polvon en niĉojn,
Hulas la flak' surpavima. Ne estos feliĉo.
Ne estos feliĉo. Kaj kulpas neni' en la ordo.
Tias kutimo - argilo sekiĝas en formo;
El tigo tenera aperas lignaĵ' por kredenco,
Ĉu nin konsternigu skuado de la providenco?
Estos admire, sopire kaj dolĉe samkune,
Estos lacige, inspire kaj mensoportune.
Ne estos feliĉo. Esperon ni lasu por knaboj -
En nia aĝo ĝi - vakso verŝata sur tablon.
Gutas larmetoj sur manon per vakso sorĉantan,
Kaj inter revoj neniam plu estos serĉata
Revelacia moment' inter vivo kaj morto.
Racio konsentas... Aliujn kompatu la sorto:
Pene klopodos elsalti el kaĝ' de l'programo,
Vivo insidos, la streboj kondukos al vano.
Mankas en vakso frostinta klariga respondo..
Feliĉo ne estos. Ĉu tiel pli simplas la mondo?
Estu libera. Kaj ĉu do ĉasamindumas
Iu, alia per orienta mistiko parfumas
L' areon vakuan, aŭ politikas.. Neniu kontestos.
Nu, kaj ni ambaŭ ja konas - Feliĉo ne estos.
Fosu la sulkon, sen plani proksiman prosperon,
Ni ne atendas, ne petas rabaton surtere,
Palpitas sen ĉeso, sen halt' - ĉu domaĝo,
Ĉu tim', aŭ espero – intimas ĝi en nia saĝo.
Gurlas la gruzo, klaketas la koto trotata,
Paro-neparo, hazardas la ŝtono metata.
Relo subtrame, el dorm' eligita protestas,
Printempe odoras, Sunet', sed - Feliĉo ne estos.
В. Ходасевич
(Vidi/kaŝi la rusan tekston)
Ищи меня в сквозном весеннем свете
Я весь - как взмах неощутимых крыл
Я звук, я вздох, я зайчик на паркете
Я легче зайчика: он - вот, он был, я был.
Но, вечный друг, меж нами нет разлуки!
Услышь - я здесь. Касаются меня
Твои живые трепетные руки,
простертые в трескучий пламень дня.
Помедли так. Закрой, как бы случайно
глаза. Еще одно усилье для меня -
И на концах дрожащих пальцев, тайно,
Быть может вспыхну кисточкой огня.
*****
Min trovu en trablovo de printempo
Mi estas kvazaŭ ekpalpito de flugil'
Mi - nura son' en ĝojekspiro trempa,
Mi - jen, flirtanta en sunleporeta stil'
Sed certu, ke ne povas ni disiĝi,
Amiko aŭdu - ja apudas mi!
Nur tuŝu kaj eksentos min vekiĝi,
Flagranta tago bruos ĉirkaŭ ni.
Prokrastu tiel, kvazaŭ nur hazarde
Okulojn fermu - lasta pen' por mi,
Sur pinto de la fingroj kaŝe, arde
Mi eble reaperos per ekbril'.
Авторизированый перевод по мотивам:
"Если ты меня забудешь" (Автор неизвестен)
(Vidi/kaŝi la rusan tekston)
Если ты меня забудешь, если я тебя забуду,
В этом мире многолюдном не изменится ничто
Вынув зонтики и боты выйдут люди на работу,
Потому что дождь сегодня льет как через решето
И при том, при всем, при этом,
В нашем доме пахнет летом,
Ах, как пахнет в нашем доме,
Уж который год подряд,
И под ясными лучами
За моими за плечами
Мои крылышки сквозные ослепительно горят.
Я сижу, поджав колено,
Моя мама, мама Лена
Повторяет терпеливо - жаловаться погоди,
Ведь при том, при всем, при этом,
В нашем доме пахнет летом,
И оно всегда прекрасно,
все что будет впереди.
Se vi min forgesos
Se vi tute min forgesos,
Se pri vi mi revi ĉesos,
Ne rimarkos iun ŝanĝon granda mondo de l'popol'.
Kun ombreloj ĝustahore
Iros homoj al laboro,
Ĉar ĉiel' hodiaŭ likas kvazaŭ trua kaserol'.
Ĉe skapoloj miaj palaj
Travideblaj tremas aloj,
Aŭdeblas ĉukonsolo en la guta kariljon'.
Sed odoras per somero,
Ŝajnas pluvo efemera,
Ĉar odoras per somero kaj esperas pri la bon'
Пластилиновый прогноз
(Vidi/kaŝi la rusan tekston)
(parodie al E.Uspenskij) Ylja Wetrow
Прогноз погоды краткий,
А может быть не краткий,
А может не погоды
Хочу вам рассказать.
Его я слышал где-то,
А может быть когда-то,
А может от кого-то,
Не буду вспоминать.
Конечно, будет жарко,
А может быть не жарко,
А может быть морозно,
Но не наоборот.
Зато не будет ветра,
Ну может 2-3 метра.
А может он утихнет,
Но вовсе не пройдет.
Придут туманы с юга,
А может и не с юга,
А может не туманы,
А засуха и град.
Тогда подскочит влажность,
А может снег растает,
А может обойдется
И фронт уйдет назад.
Давление спадает,
А может быть не очень,
Конечно, не повсюду,
Но тоже как всегда.
Все так же ждем циклона,
А может быть и анти,
Но паводка не будет,
А может быть и да.
Наутро будет ясно,
А к вечеру - неясно,
И тучи на полнеба,
А может быть просвет.
Начнется теплый дождик,
Потом ударят грозы,
А может быть морозы,
А может быть и нет.
Шоферы, берегитесь
Жары и листопада,
А может быть тумана -
Повсюду гололед.
Мы завтра в это время
Подробнее предскажем
На день вперед погоду,
А может не вперед.
Plastika prognozo
Veterprognozon kurtan
Kaj eble eĉ ne kurtan'
Kaj eble ne veteran
Ni legos nun al vi.
Ĝin diris al ni iu
Kaj eble eĉ neniu,
Ĝi tamen tute bonas
Por televidstaci':
Hodiaŭ estos varme,
Sed eblas, ke malvarme,
Aŭ ne tre forta frosto -
Ne pli ol kvardek tri!
Entute mankos vento,
Sed estas antaŭsento,
Ke dektrigrada skualo
Alkuras nun al ni.
Nebuloj falos suden,
Sed eblas, ke ne suden,
Eĉ eble ne nebuloj,
Sed grajna sek-veter'.
Sed tiam humideco,
Eksaltos je alteco,
Kaj neĝo tuj degelos,
Ĝis plena malaper'.
Dum atmosfera premo
Ekkreskos ĝis ekstremo,
Sed eblas, ke ne nepre,
Kaj ja ne por ĉiam!
Ĉu eble vi ne emas -
Ciklonon ni atendas,
Sed povas veni anti -
Ciklon' ne estas tram'!
Ĉielo estos klara,
Post eblaj nuboj araj,
Sed se la sun' elbrilos
Ni ĝojos pro l'event'
Ne estos pluvo frua,
Sed prenu la gumŝuojn,
Eliru kun ombrelo,
Kaj povas esti sen.
Ŝoforoj ke eskapu,
De varmo kaj glacio
Kaj eble de abunda
Falanta foliar';
Ni morgaŭ en samtempo
Aŭguros eĉ pli certe
Pri meteo-informo
Por la sekvonta jar'!
**** **** (слова народные)
Килька плавает в томате,
Ей в томате хорошо!
Только я, едрена матерь,
места в жизни не нашел
**** **** (перевод народный)
Fish in thick tomato sauce
Swims in happy comatose
Only me, pathetic wimp,
Have no fucking place to swim.
**** ****
Naпĝas fiŝ' en suk' tomata,
Fartas bone en skatol',
Nur por mi en viv' damnata
Ne troviĝas deca rol'.
Supren
|